Berangan ni memang hobi aku dai dulu kini dan mungkin selamanya. Tapi angan-angan aku not as in angan-angan mat jenin ke pak pandir ke siapa siapa pun lah. No. Bukan. Tapi sekali sekala berangan drive ferrari tak salah rasanya, kan?
Sekarang ni aku belajar satu benda yang aku susah gila nak digest sekali harung. Maybe bukan passion aku. Sebab benda yang aku hadap sekarang ni bukan first choice yang aku nak. Nak adapt dengan environment baru yang memang takda sedikit pun genetic dalam DNA aku memang teramat lah susah. Sampai sekarang aku still rasa yang Mechanical tu macam caj yang sama yang bila dekat dengan aku it will repulse. Tak boleh nak attract aku dekat. Jadi apa kena berangan dengan benda yang aku belajar? Alah, berangan jadi engineer gaji ribu-riban pun tak salah kan?
Aku ni ada satu kelemahan. Masa 1st year dulu aku memang ada masalah kritikal dalam imagination. Aku tak boleh illustrate satu benda 2D into 3D. Parah. Nak nak subject drawing. Tiap-tiap kali buat tutorial je aku called mama menangis sebab aku tak dapat imagine drawing tu. So, dari situ aku belajar set otak aku untuk fikir luar kotak. Start berangan. Berangan ni seronok. Tapi takde lah nak berangan kahwin dengan anak raja 24/7 kan? Aku banyak berangan benda yang futuristic macam kereta terbang, basikal terbang dan banyak lagi lah. Lama lama otak aku jadi cerdas untuk imagine something yang more futuristic. So, senang lah kerja aku kan. Masalah lembab nak imagine tu makin hari boleh dikatakan makin berkurang. Susah belajar fizik ni. Semua benda nak kena imagine.
Tu cerita dulu 3 tahun lepas. Sekarang ni otak aku Alhamdulillah dah tak lembab sangat macam dulu. Kalau setakat nak imagine engine kereta tu aku dah takda masalah. Yang bermasalah is aku asyik berangan bila nak kahwin je. Haha. Umur macam sekarang ni tengok kawan kawan seangkatan kahwin macam teringin nak kahwin. Angan-angan aku belum sampai tahap pilih warna tema lagi lah.
Tapi tulah orang kata, kalau setakat berangan semua orang boleh berangan. Cuma bezanya orang tu berusaha tak nak jadikan angan angan dia realistic. Macam aku lah, aku berangan nak jadi businesswoman yang berjaya, tapi apa usaha aku nak capai angan angan aku tu? Senang cakap, berangan tak salah. Tapi jangan biar angan angan tu kosong. Tu buang masa namanya. (Cewahhh! Nasihat orang pulak kan.)
No comments:
Post a Comment